به نام نامی دوست که به یاد اوست که دلها تا زه می شود ،جان می گیرد تا حیات دوباره یابد و دیدگان را به نور ازلی خود روشنی بخشد.

فصل زمستون هم داره به پایان خودش نزدیک می شه و بهار می آید تا دوباره یه دور تمام لحظه های خوب  و بدی رو که گذشت به یاد بیاریم. زمستون میره و ما توشه ی سرد زمستونیم رو میزادیم و توشه بهارینمون رو ، رو دوشمون می گیریم تا شاید تو هر لحظه ی زندگیمون به یاد تنها کسی باشیم که ما رو از پاکترین عنصر جهان آفرید تا هر لحظه ای که روی زمینش راه می ریم پاکیمون رو به رخمون بکشه و به یادمون بیاره که بابا، تویی همون اشرف مخلوقات که همه ی موجودات هستی با دیدنت بر آفرینندشون درود می فرستند. حالا به خودت نگاهی بکن ببین تونستی همونی باشی که لیاقتش رو داری، همونی باشی که همه ی موجودات بخاطرت هزاران بار بر آفرینندشون درود می فرستند. شده حتی یه بار ،حتی یه بار  از ته قلبت نه واسه خودت واسه خودش، یادش کنی؟؟؟؟؟؟ چیه ،داری به چی فکر می کنی؟نتونستی، نتونستی شکرش رو بجا بیاری؟ ، منم نتونستم، نتونستم. راستش هیچکدوممون نمی تونیم...

حتی یه بار شده سر نماز فقط به یاد خودش باشی  پس چه جوریاست ،رو چه منطقیه؟که هر چی می خوای بهت میده تازه اگرم یه بارم اونی نشه که تو خواستی ،میگی (خدات دیگه دوست نداره می ری به همه میگی اون دیگه دوسم نداره )چرا .چرا  ما آدم ها اینقدر...    اینجاست که دیگه نمیشه گفت ما چه جور مخلوق هایی هستیم :) باید یه نگاه به خودمون بکنیم،باید به خودمون بیایم و بگیم که ما می تونیم اونی باشیم که خدامون دوست داره آره میتونیم میتونیم :}

میگن «وقتی کاری رو میکنی که خدات گفته نکن و بعدش پشیمون میشی  میری به سوی اون و ازش عذر خواهی میکنی اگه جوابتو نداد و روشو برگردوند دوباره با گریه و زاری و التماس صداش کن اینجاس که این معبود پاک به فرشته هاش میگه :«نه نه من نمی تونم من نمیتونم این همه گریه و زاریش رو تحمل کنم آخه از این همه گریه و زاریش خجالت کشیدم»..........

"ساناز"  

امیدوارم از این متن که خودم نوشتم خوشتون اومده باشه و با نظرات خوبتون بهم کمک کنید که بهتر از این بنویسم (ممنونم)  =)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ